Tweede post

Sorry dat het zo lang duurde, maar bijna elke dag ligt het internet in ons hostel eruit en het heeft mij te lang geduurd om een internetcafe te vinden. Maar goed, ik zal jullie proberen bij te praten over de agelopen paar dagen, hoewel het zo veel was, dat ik waarschijnlijk te veel vergeet, maar dat moeten jullie bij thuiskomst maar vragen.

Helaas weet ik niet precies meer wat nu op de woensdag was en wat op de donderdag, dus het kan heel goed zijn dat de volgorde iet helemaal klopt, maar dat doet er nu niet toe. We gingen eerst naar de Sassoon Docks, een hele arme sloppenwijk aan de zee. Hoewel het er smerig wa en de mensen niet veel hadden, waren ze erg blij om toeristen te zien en de mensen zagen er tevreden uit. Daar zouden wij in Nederland nog wat van kunnen leren. Vervolgens gingen we naar Gandhi museum, dat wel aardig was, maar slechts uit twee kanmers bestond, waardoor je er zo weer doorheen was. Ook zijn we naar het Nederlandse consulaat geweest, waar we naast de gebruikelijke diplomatieke verhalen heel wat goede informatie hebben gekregen over hoe India nu precies in elkaar zit en waarom Indiers bepaalde dingen wel of niet doen. Er is was veel meer gebeurd op die dagen, maar ik heb zoveel indruken van de laatste dagen, dat ik nu lang niet alles kan benoemen.

Vrijdag hadden we afgesproken met een advocaat, die iets zou vertellen over het Indiaase rechtssysteem en met ons mee zou gaan naar verschillende gerechtshoven. Alleen was hij een uur te laat en was er in de gerechtshoven ook niet veel te beleven. Maar het avondprograma was boeiender, want moeders, hou uwzelf vast... sommige van uw kinderen zijn Bollywoodsterren!!!!! OK, misschien niet echt sterren, maar we waren wel gevraagd mee te doen als figuranten en zouden die avond met een bus worden opgehaald. Helaas stond de diarree niet toe dat ik meeging, maar bijna alle dames en enkel heren zijn wel geweest. De algemene indruk was toch wel dat vooral veel wachten en rare pakjes aantrekken was. Het verhaal zulle nwij niet snappen, want het was een soort Indiasche parodie, waarbij ale blanken rotklusjes deden. Zo was Bas lader bij een trein en Martijn ober. Toch zal het een unieke ervaring geweest zijn, ook al moesten ze dan tot vijf uur snachts ervoor blijven...

De zaterdag was doordat het merendeel van de groep naar Bollywood was gegaan een vrije dag geworden, een aantal msensen gingen zwemmen, maar wij hadden iets avondtuurlijkers gedaan. We hadden twee teams gemaakt, bestaande uit Tim, Bas en ikzelf tegen Ivo, Quinten en Rob en wij zijn in Peking Express stijl met taxi’s door de stad gaan racen. Van vijf punten moest een foto gemaakt worden en wie het eerste terug was, had gewonnen. Na tweeenhalf uur was het tem van Ivo met een tijdsveschil van vijf minuten op dubieuze wijze de winnaar, want ze hadden vergeten een foto te maken van het hostel. Maar goed, dat vechten we een andere keer wel uit
S’Nachts begonnen de mannen met een muziekquiz, waarin de uoitvoerdende artiest, dan wel het jaartal moest worden geraden, alleen verzandde dit na een tijdje om onbegrijpelijke redenen in een serie Ringo Starr-grappen. Een paar grappen dan: Welke Beatle heeft last van zijn ogen? Ringo Staar. Welke Beatle gaat tweedehandswinkles af? Kringloop Starr. Welke Beatle is bekend om zijn feestremixen? Ringo Starkoo. Afijn, met zo’n niveau was het niet raar dat sommigen er niet van gediend waren en dat ook lieten merken.

Zondag moesten we al vroeg op, om in Bandra naar het CSSS te gaan. Zo vroeg, dat iedereen nog moe was van de korte nacht en de monotone stem en opsommigen over de zeer abstracte werkzaamheden en vooral de jaarlijks terugkerende rellen van de spreker zorgen ervoor dat vele gezichten even op zwart gingen tijdens de toespraak.Na een goed potje toupen hebben we door en hippere wijk rondgewandeld en daar wat gedronken. Ook zijn we net buiten de wijk gaan kijken en de mensen wraen daar echt aardig, er was live muziek, cricket en voetbal. Erg mooi daar allemaal...

Diezelfde avond zijn we naar Juhu Beach gegaan. Het was een mooi strand, lekker windje, alleen we hadden al snel toeschouwers. Blijkbaar komen in dat gedeelte weinig blanken en zeker weinig blanke vrouwen, want na een kwartier stond er een hele dikke muur ons ons heen van mesen die eigenlijk alleen maar naar ons keken. Wel grapig, maar wij waren gewend aan onze privacy en gingen daarom maar verder naar het hotel waar we zouden eten ter ere van Manon’s verjaardag. Niet het minste hotel, maar het Marriott. Heerlijk airco, mooi gebouw, live muziek, mensen die de deur va nde WC openhouden, alles. Daar hebben we ons op kosten van de reiscommissie te goed gedaan aan heerlijk Westers eten, van pizza tot biefstuk tot salades. Na het eten was iedereen voldaan, maa rmoe na de lange dag en na een lange taxirit (met een erg aardige chauffeur, hij heette Anouar en had zeven kinderen) werd er al snel geslapen.

Maandag was eigenlijk iedereen nog wat moe en mede door de hitte waren de ochtendactieviteiten op een lager pitje gezet, waarbij we alleen zijn toegekomen aan het bezichten van een moskee en een Hindoetempel, de lunch en de grote wasplaats. We waren dus al vroeg in de middag terug, zodat we nog wat tijd hadden om inkopen te doen, het afdingspel te spelen met de verkopers en om te bloggen natuurlijk. Hopelijk heb ik morgen tijd, want er ligt hier een USB kabel en het zou natuurlijk mooi zijn ald er wat foto’s op de site kwamen.